Let op! U gebruikt een sterk verouderde browserversie.

Deze browser heeft veiligheidsissues en kan niet alle mogelijkheden van deze en andere websites weergeven.
Lees meer over het upgraden van uw browser .

MijnKliksafe is wel goed bereikbaar.

Digitale erfenis

#Nieuws #Online risico's

Geplaatst op 4 april 2019

‘Maak van de achterblijvers geen spoorzoekers.’ Dat was zo’n kreet een aantal jaar geleden om ervoor te zorgen dat de familie thuis wist waar jij op vakantie was. Daar moest ik aan denken toen ik weer eens zag hoeveel er geregeld moet worden als één van je geliefden overleden is. Alle spullen worden dan uitgezocht. Wat waarde voor de achterblijvers heeft, wordt verdeeld. Veel heeft geen waarde meer en gaat naar de kringloop of wordt afgedankt. Abonnementen worden opgezegd. Overal heb je verklaringen en officiële papieren bij nodig. Er moet heel veel georganiseerd en gedaan worden. Soms zoveel dat je bijna niet aan je eigen verdriet toe komt.

Dingen die niet direct zichtbaar zijn, zie je op zo’n moment over het hoofd. En juist daarin kan rouw zo confronterend zijn. In die eerste weken is het niet raar om geconfronteerd te worden met het gemis. Met post voor de overledene. O ja, daar was zij ook lid van. Het kan iets van je rouw verzachten als je ontdekt wat er voor je geliefde belangrijk was en waar ze nu gemist wordt. Je bent dan niet alleen in je verdriet. En dan kan het mooi zijn om met anderen over die herinneringen te spreken. Op een bepaald moment is die fase achter de rug. De herinneringen verstillen. Alles is geregeld en je pakt je gewone leven weer op.

Toen ik laatst een mailtje kreeg van myheritage dat er een oma 97 werd, schrok ik daar best van. Wat als oma niet meer leeft, wordt haar naam dan verwijderd?

Ook kan het heel confronterend zijn om opeens een mailtje te krijgen van LinkedIn. Feliciteer die-en-die met 12,5 jaar in dienst bij… Of wens die-en-die een fijne verjaardag. Of je ziet wat in een tijdlijn op een ander sociaal platform. Foto’s op Instagram of een filmpje op YouTube. Vooral een filmpje kan best heftig zijn en veel bij je losmaken.

Dat deed me denken aan: hoe ga je om met je digitale nalatenschap? Mijn zoon zit bij de Landmacht en daar moet je je voorbereiden op deze zaken voordat je op missie gaat. Dat is voor iedereen verstandig, hoe moeilijk dat ook kan zijn. Naast je gewone spullen moet je ook iets doen met je digitale bezittingen. Dat kan heel praktisch. In een envelop stop je een toegangscode van je wachtwoordenkluis. Je kunt ook een overzicht maken van je inlogaccounts van bepaalde sociale media. Ook dat kan in die envelop. Denk er van tevoren over na wat je daar dan mee wilt. Moeten ze een bepaalde tekst op je account zetten, met een foto? Of juist niet?

De meeste verzoeken om een gebruikersaccount te stoppen of te verwijderen, kan je regelen via de e-mail van de overledene. Maar je moet dan wel de toegang hebben tot het mailaccount. En het kan erg confronterend zijn door wat je ziet en leest. Je kunt dat vaak beter samen met iemand anders doen. Verschillende sociale media hebben speciale procedures om dit goed te doen. Twitter heeft er een speciale pagina voor gemaakt. Instagram heeft de mogelijkheid om eerst een archief te downloaden en daarna het account stop te zetten. Facebook biedt de mogelijkheid om een persoon te herdenken en het account stop te zetten. Bij Google en YouTube (onderdeel van Google) kan het iets ingewikkelder liggen, omdat je bijvoorbeeld ook geld kunt verdienen met het videokanaal van iemand.

Een overlijden is al verdrietig genoeg. Zorg ervoor dat jouw achterblijvers geen zorgen en werk hebben om je digitale erfenis af te handelen.

Jan
Over de auteur:

Jan is vader, techneut én bioloog. Hij komt uit het oosten van het land en doet veel met techniek, maar is ook geïnteresseerd in dingen buiten het internet. Hij wil mensen graag helpen als ze tegen ingewikkelde dingen aanlopen.

Reageren?

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.